คำเทศนา 208
การพิพากษา
قالَهُ لَمّا اضْطَرَبَ عَلَيْهِ أَصْحابُهُ في أمْرِ الْحُكُومَةِ
คำเทศนาบทนี้ ท่านอิมามอะลี (อ.) กล่าวเมื่อเห็นว่าบรรดาสาวกของท่านแสดงความไม่พอใจ และคัดค้นคำตัดสินที่มีต่อท่าน
أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّهُ لَمْ يَزَلْ أَمْرِي مَعَكُمْ عَلَى مَا أُحِبُّ، حَتَّى نَهِكَتْكُمُ[1]الْحَرْبُ، وَ قَدْ، وَ اللّهِ، أَخَذَتْ مِنْكُمْ وَ تَرَكَتْ، وَ هِيَ لِعَدُوِّكُمْ أَنْهَكُ.
لَقَدْ كُنْتُ أَمْسِ أَمِيراً، فَأَصْبَحْتُ الْيَوْمَ مَأْمُوراً، وَ كُنْتُ أَمْسِ نَاهِياً، فَأَصْبَحْتُ الْيَوْمَ مَنْهِيّاً، وَ قَدْ أَحْبَبْتُمُ الْبَقَاءَ، وَ لَيْسَ لِي أَنْ أَحْمِلَكُمْ عَلَى مَا تَكْرَهُونَ!
โอ้ ประชาชนเอ๋ย ก่อนหน้านี้คำสั่งของข้ากับพวกเจ้าเป็นไปอีกแบบหนึ่งซึ่งข้าปรารถนาเป็นอย่างยิ่ง (เนื่องจากทั้งหมดยอมสิโรราบต่อข้า) จนกระทั่งว่าสงครามได้ทำให้พวกเจ้าเหนื่อยหล้า (การไม่เชื่อฟังได้เริ่มก่อหวอดจากตรงนี้ ซึ่งข้าไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมรับคำตัดสิน) ขณะที่ข้าขอสาบานด้วยพระนามแห่งอัลลอฮฺว่า พวกเจ้าได้เริ่มสงครามและพวกเจ้าก็เป็นฝ่ายเลิกรา ขณะที่พวกเจ้าเกือบทำให้ฝ่ายศัตรูเพลี้ยพล้ำ (ถ้าพวกเจ้าไม่ฝ่าฝืนคำสั่งข้า พวกเจ้าต้องได้รับชัยชนะเหนือมุอาวิยะฮฺและกองทัพแห่งเมืองชามแน่นอน แต่จะให้ข้าทำอย่างไร)
เมื่อวานนี้ข้ายังเป็นผู้นำบัญชาการอยู่ แต่วันนี้ข้ามีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามคำสั่ง เมื่อวานนี้ข้าเป็นผู้สั่งห้ามพวกเจ้า แต่มาวันนี้พวกเจ้ากลับกลายมาเป็นผู้สั่งห้ามข้า เนื่องจากว่าพวกเจ้าปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปบนโลกนี้ (ด้วยการทอดทิ้งชัยชนะเหนือศัตรูให้หลุดลอยมือไป) ข้าไม่อาจปล่อยให้พวกเจ้าอยู่กับสิ่งที่พวกเจ้าไม่ปรารถนาต่อไปได้
[1]«نهكتكم»มาจากรากศัพท์ของคำว่า «نهك»หมายถึง การทำให้เก่าแก่ ผุพังลง ซึ่งจะใช้กับมนุษย์เมื่อความโศกเศร้าได้บั่นทอนจิตใจของเขาให้เศร้าลง